پهلو گرفتن كشتى نجيله هنگام ورود ما به وجه ، كشتى نجيله براى انتقال ما به سوئز ، در آن پهلو گرفت . بنابر اين نتوانستيم بيش از يكروز و مقدارى از روز بعد را در وجه اقامت كنيم . پس در بعد از ظهر روز دوم مشغول حمل اثاث خود بر كشتى شديم و در بامداد روز سوم تمام اثاث به كشتى حمل گرديد و همراهان و چهارپايان طى مراسمى بر كشتى سوار شدند . چون اين كشتى براى انتقال ما بدين سوى آمده و جايى براى سلطان مكله و همراهان او در نظر گرفته شده بود و با توجه به عدم تردد كشتيها به اين سمت و ضرورت انتقال نامبرده ، ناگزير بر روى كشتى جايى را براى او در نظر گرفتيم و چادرهايى براى استراحت او و همراهانش برپا كرديم . همچنين 49 نفر از حجاج فقير و مستمند كه بيشتر آنان مغربى بودند و بر تحمّل هر گونه سختى و مشقت عادت داشتند و همراهى با كاروان محمل را بر خود اختيار نموده بودند ، از مدينه با ما همراه گرديدند و با اين كه عدم توانايى انتقال آنان به وسيلهء كاروان و نداشتن آب و توشه براى آنان را تذكر داده و نيز پيشتر در مورد نداشتن جا در كشتى با آنان صحبت كرده بوديم ، با اين حال با ما همراه شدند و به وجه آمدند . در مورد آنان با ناخداى كشتى صحبت كردم ليكن از انتقال آنان امتناع نمود . هنگامى كه حاكم مطلع گرديد ، مجددا انتقال آنان را از او درخواست نمود و به دو گفت كه امكانات اين شهرك بسيار اندك و ناچيز است و تأخير بوده و نمىتواند بدانان كمكى بنمايد بنابراين در صورتى كه نتوانند با كشتى منتقل شوند ، به هلاك خواهند رسيد . اينجا بود كه ناخدا از روى كرم و منت ، آنان را پذيرفت و با ما به سوى طور و سپس سوئز حركت كردند . از وجه تا طور در ساعت هفت زوالى ، از روز سه‌شنبه دهم صفر سال 1319 هجرى ، كشتى نجيله در حالى كه بر عرشهء آن سوار بوديم ، بندر وجه را ترك گفت و در ساعت شش و نيم از روز چهارشنبه يازدهم صفر در طور لنگر انداخت . بنابراين ، به مدت بيست و دو ساعت و نيم در اين مسير حركت كرديم ، در طول راه